St-Petruskerk - Gaston Martensplein 1 - 9870 Zulte 

 

 

 

Het vroegste kerkgebouw van Zulte dateert uit de 12e eeuw. Deze kerk, uitgevoerd in Romaanse stijl, was toegewijd aan de heiligen Petrus en Paulus en gelegen dicht bij de Leie naast een belangrijke heirbaan.  

In de 16e eeuw werd ze omgevormd tot een éénbeukig gebouw in laatgotische stijl en in 1668 werden twee smalle zijbeuken aangebouwd.                                                                                        

De snelle toename van de Zultse bevolking noopte in 1913 tot verdere uitbreiding : de linkerzijbeuk zou vervangen worden door twee nieuwe en grotere zijbeuken. Maar na de afbraak van de linkse vleugel in 1914 moesten de werken noodgedwongen, ten gevolge van WO I, voorlopig stopgezet worden. In oktober 1918 werd de toren door het terugtrekkend Duitse leger gedynamiteerd  met zware beschadiging van het gebouw tot gevolg. In afwachting van de voltooiing van de nieuwe kerk werd een houten barak in de Oeselgemstraat tot in 1925 gebruikt als noodkerk.

In 1925 werd de vernieuwde kerk van Zulte na 11 lange jaren (oorlog en verbouwing) eindelijk terug in gebruik genomen. Het resultaat van de verbouwing was een uitbreiding  van drie naar vier beuken, wat deze kerk uniek maakt in Vlaanderen.

Onder de talrijke bezienswaardigheden nemen de glasramen een bijzondere plaats in : ze zijn niet alleen prachtig van uitvoering maar ze vertellen ons ook een mooi stukje Zultse geschiedenis. Veel van de schenkers stammen namelijk uit belangrijke families die de vorige eeuw het leven in onze parochie bepaald hebben.

 

 

_____________________________________________________________________

 

Gaston Martenszaal - Staatsbaan 148 - 9870 Zulte

 

 

 

__________________________________________________________________

 

Parochiekerk St Michiel, Cornelius & Ghislenus, Gildestraat 12 9870 Machelen (Zulte)

 

 

______________________________________________________________________

 

'Huis Meheus'  Kerkstraat 36, Olsene (Zulte)

 

 

 De geschiedenis van huis Meheus gaat terug tot in de 18de eeuw. De gebouwen werden in de loop van de geschiedenis wel ingrijpend verbouwd.
Rond 1771 woonde landbouwer Benoit Meheus hier in een ‘hofstede’. Circa 1818 vestigde Louis Meheus zich op de eigendom en hij liet de ‘hofstede’ verbouwen tot herenhuis.

Hij startte hier een stokerij, die later werd uitgebreid met een brouwerij. De brouwerij werd stopgezet in 1873 en het brouwerij/stokerijgedeelte gesloopt. In het daaropvolgend jaar werd een nieuwe stokerij opgetrokken.

Sindsdien heeft de eigendom zijn huidig uitzicht.
De stokerij werd in 1886 definitief stopgezet.

Eigenaar Adolphe Meheus had zo een groot kapitaal opgebouwd dat hij kon rentenieren, net als zijn nakomelingen. Ze oefenden wel ambten uit op de gemeente zoals o.a. burgemeester.

De familie ambieerde een adellijke titel. Het uitzicht van hun huis moest dit bewerkstelligen. Van buiten is herenhuis streng neoclassistisch, maar het interieur is een synthese van verschillende stijlen.

De salons doen denken aan kasteelvertrekken, al is de oppervlakte natuurlijk veel beperkter.
Doorheen de jaren verzamelde de familie Meheus allerhande waardevolle voorwerpen zoals schilderijen, porselein, meubelen, boeken, zilverwerk, opgezette dieren, …
Adolphe Meheus (de laatste Meheus die het goed bewoonde, niet te verwarren met zijn voorvader met dezelfde naam) liet de woonst bijna onveranderd.

Hij stierf kinderloos in 1968 en schonk zijn eigendom aan de gemeente Olsene.
De bijgebouwen van het herenhuis doen nu dienst als ontmoetingscentrum. Wat verborgen achter het huis ligt de prachtige tuin, met eeuwenoude bomen en een leuk speelpark.

 

______________________________________